| manang's profile––––• ★ | | Y o N G -...BlogListsNetwork |  Tools  Help |
|
|
––––• ★ | | Y o N G - Y i | | ★ •––––
February 17 ~...เปงไรเนี่ย...~จิงๆแล้วไม่อยากจะมาพูดเรื่องนี้อีกเลย แต่ช่วงนี้คงมีแต่เรื่องนี้ที่ทำให้เซง
มันก็หลังวาเลนไทน์มาวันนึง ไปกินข้าวก็ที่เดิมกับเพื่อนๆ
ก็นั่งชิวกันไปแต่หันไปเจอพอดี...ก็ไงอ่ะก็หลบหน้า
ก็ไม่อยากเจอ...อยากลืม
แต่ตอนกลับเจอก็เลยต้องทัก เดินกลับมาแบบเซงๆ
ถึงหน้าหอก็นั่งคุยกะเพื่อนซักพักเลยชวนกันไปกินเบียร์
ไม่อยากไปว่ะ แต่มันคงแก้เซงได้ไปถึงก็สั่งมาเลย
กินได้ซักพักก็เปงไรอีกหล่ะเนี่ยโทรไปไมว่ะ
ไหนลบเบอร์ทิ้งไง ไม่เมาน่ะแต่เปงคนที่ไม่ยอมไง
ก็คุยไปแต่ไม่รู้เรื่องถึงหอก็กะจะโทรไปแต่ช่างมันเหอะ
ขอหายไปเลยแล้วกัน....
.....ถ้าอ่านก็เม้นด้วยน่ะ..... February 07 เค้า...ขอโทดน่ะไม่อยากอยู่ที่นี่อีกแล้ว ย้งไม่อยากห่างดิวเลยอ่ะ
เค้าไม่เคยเชื่อเลยน่ะเวลามีคนเคยบอกว่า...ระยะทางทำให้เราหวั่นไหวได้
แต่ทำไมพอมันเกิดขึ้นกับเราเค้าถึงรู้ว่ามันจริง
ย้งไม่เคยเปงแบบนี้มาก่อน เค้าก็เซงตัวเองอยู่เหมือนกันน่ะ
เค้ามีคนที่รักเค้ามากที่สุดอยู่แล้ว...แล้วเค้าจะไปชอบคนอื่นอีกทำไม
แล้วทำไมเค้าจะต้องทำให้ดิวเสียใจด้วย แต่ดิวรู้มั้ยว่า
ดิวไม่เคยเปลี่ยนไปเลยตั้งแต่ครั้งแรกที่เราเจอกัน
ย้งขอโทดดิวน่ะ เนี่ยคงจะเปงครั้งแรกและครั้งสุดท้ายที่ย้งเปงแบบนี้
... เค้ารักหัวฟูที่สุดเลย ...
February 06 วัน .... เกิดวันเกิดแล้วไม่อยากจะเชื่อ ทำไมมันแก่เร็วอย่างนี้ว่ะ
วันนี้ก็โดดเรียนกลับบ้านซะเลยเปงของขวัญวันเกิดให้ตัวเอง
นั่งรถกลับบ้านไปก็ร้องไห้ไปป๋ากับม๊ายังไม่โทรมาเบิร์ดเดย์เลย
ลืมลูกซะงั้น น้อยใจน่ะรู้ป่ะเนี่ย
พอถึงบ้านกะจะเซอร์ไพร์ม๊าแต่ไม่มีใครอยู่บ้านซะงั้น เศร้าไปเลย
วันนี้ทั้งวันยังไม่ได้ของขวัญวันเกิดเลย
ช่างเหอะซื้อให้ตัวเองก็ได้ว่ะ
ตอนเที่ยงคืนดิวเอาเค้กมาให้เป่าด้วย
อื้มม... คิดไรไม่ออกแล้ว
|
|
|||||||
|
|
